Kto Ty jesteś?

Polak Mały.

Jaki znak Twój?

Słynny patriotyczny wierszyk z mojego dzieciństwa odszedł już do lamusa.

Swoją drogą dziwny zbieg okoliczności, że przytaczam go akurat w dniu wyborów prezydenckich.

Moi rodzice zadali sobie trudu, załatwiwszy stosowne dokumenty, by uczestniczyć w głosowaniu podczas urlopu, a mnie nie chce się dziś nawet poczłapać do najbliższego punktu wyborczego. Gdyby tak choć z racji stanu błogosławionego przysługiwały mi dwa głosy, to i motywacja byłaby silniejsza...

Ale nie o polityce chciałam.

- W kogo Ty jesteś taka mądra? - pytam dziecko podczas przejażdżki samochodem, w chwilę po tym jak sprostowało moje przejęzyczenie.

- Ja nie jestem mądra. - usłyszałam w odpowiedzi. - Jestem księżniczka babuni.

 A ja sądziłam, że już raczej Kopciuszek...

- Moja Ty Królewno! - rzecze czule dziadek do swej wnusi.

- Nie jestem królewna. Jestem Dykowska - odparła w pełni świadoma swej tożsamości Młoda.

Rozkoszne dialogi z dziadkiem toczyły się dzień cały.

- Dziadek, a czy lubisz jajka? - indaguje dziecko podczas obiadu.

- Tak, bardzo lubię.

- A lubisz sałatę? - drąży dalej Młoda.

- Sałatę też lubię.

- A gumę lubisz? - pyta wkraczając na ulubiony temat.

- A gdzie masz gumę? - dopytuje dziadek, chcąc zaspokoić apetyt Młodej na słodkości.

- W gaciach... - słyszy w odpowiedzi, mocno zaskoczony takim obrotem sytuacji.

- Kto to pomazał?- pyta wnuczkę dziadek wskazując na artystyczny bazgroł na obiciu krzesła.

- Może tata... - stwierdziło nieśmiało dziecię.

- Chyba nie tata.

- Może mama... - trwa przy swej linii obrony mały cwaniaczek.

- Mama chyba też nie - słyszy w odpowiedzi.

- Może babcia...

- Ja, nie! - broni się niesłusznie podejrzana.

- A może Zuzia? - pyta w końcu nieśmiało dziadek - skłaniając podejrzanej przyznanie się do winy.

- Zuzia nie! - protestuje amatorka abstrakcyjnych malowideł w myśl zasady: "Złapią Cię za rękę, mów, że to nie twoja ręka." Po chwili jednak, pełna skruchy, składa samokrytykę:

- Zuzia pomazała...

- Kredką? - dopytuje dziadek.

- Nie, pisem. (nie mylić z PiSem)

- Długopisem, tak. - tłumaczy dziadek z polskiego na nasze, czy może w tym wypadku z Zuzinego na nasze.

- A gdzie jest pis? - pyta ożywione dziecko.