Dzik i inne historie

10 luty wciąż śniegiem osnuty...
A mnie wciąż szkoda lata, tego co minęło, oczywiście, i nawet do lata piechotą bym szła, gdyby tylko się dało jakoś przyspieszyć ocieplenie aury. Pomarzyć dobra rzecz, myślę sobie zerkając z nadzieją (płonną) na termometr za oknem. Znowu na minusie... Przepraszam bardzo szale i czapusie!
Skoro więc już nie da się ani przeskoczyć w czasie, ani zapaść w zimowy sen, to trzeba jakoś przetrwać te nieludzkie warunki pogodowe.
Pomysłów póki co, mi nie brakuje, więc w wolnych chwilach trochę scarpuję ;-)

Zdarza się także czasami budować tor pasiasty z przeszkodami.

 

Można też, wdziawszy kalosze, przeżywać bujania rozkosze!

 

 Albo ukradkiem, gdy nie widzi mama, zmalować się jak prawdziwa dama/flama?

Do tego wciągnąć zabawnie czapkę - to sposób by rozśmieszyć matkę ;-) 

I chociaż dziecka mina skupiona, mama ze śmiechu skulona kona.

W kuchni też czasem bywa ciekawie -  Zuzia gotuje a ja się bawię!

Czytanie to pasja obu Pań - donoszę o tym bez dwóch zdań.

A gdy już sen człowieka zmorzy zawsze może się gdzieś wygodnie ułożyć...

***

A miało być o dziku, a póki co, były całkiem inne historie. A co tam, mógł być w tytule i hipopotam...

Scenka sytuacyjna 1 

Podczas obiadu pies obronny zaczął swoim zwyczajem obszczekiwać przedpokój. Zwykle oznacza to powrót kogoś z domowników lub hałasujących sąsiadów. Nie uszło to uwadze młodej, która rzuciła uradowana z nad talerza:

- Oooo, tata idzie!

Nie kochanie, tata jest w pracy - wredna matka odziera dziecko ze złudzeń.

Ta jednak nie daje za wygraną i kombinuje dalej:

- Tata mniam, mniam. Godny jest.

- Głodny to na pewno. Gdyby mógł to wpadłby na ten pyszny obiadek - myślę głośno.

- Tata szuka... - stwierdza po chwili dziecko.

- Hm, a czego ten tata szuka? - pytam myśląc w duchu, że może drogi do domu

- Dzika - stwierdza ku mojemu zdziwieniu Zu.

Po powrocie wygłodniałego męża zapytałam tylko, dla formalności czy był dziś w pracy czy może na polowaniu...

Scenka sytuacyjna 2

Nauka języka to długofalowe zajęcie. W dodatku trzeba zapamiętywać masę nowych słówek, dbać o formę gramatyczną i różne inne niuanse językowe. Zmęczone dziecko może mieć problemy z wyrażaniem swoich potrzeb. Oto przykład z rodzinnego podwórka. 

Mała wyraźnie juz zmęczona i senna prowadzi taki oto monolog:

- Niunia beka.

Marszczę brwi zdziwiona.Po chwili nastepuję szybka refleksja i słyszę:

- Nieeeeee, niunia ziewa. Piąca jeśt.

Scenka sytuacyjna 3

Podczas zabawy, konkretnie: międzypokojowej gonitwy słyszę:

- Uwaga but! 

Dziecko lojalnie ostrzegło matkę przed przeszkodą na drodze do salonu.

Dzięki temu uniknęłam być może bolesnego upadku...

Fajnie mieć w domu takiego bystrzaka...